By admin 
Savaşın İçinden Yazılan İnsan
Savaş, önce toprakta başlar sanılır. Haritalar değişir, şehirler yıkılır, sınırlar kayar.
Ama savaşın asıl başladığı yer insanın içidir.
Bir insanın korkusu büyüdüğünde, bir başka insanın sessizliği çoğaldığında, bir karar geri dönülmez hale geldiğinde… orası savaşın başladığı yerdir.
Yazarlar çoğu zaman mermileri anlatmaz. Merminin düştüğü anda insanın içinden geçen sessizliği anlatır.
Bir annenin bekleyişi…
Bir askerin anlam veremediği emri…
Bir çocuğun büyümek zorunda kalışını…
İşte savaş edebiyatı tam burada doğar.
Savaş ve Barış bize şunu gösterir:
Savaş, yalnızca tarih değildir; insanın kaderle tartışmasıdır.
Batı Cephesinde Yeni Bir Şey Yok ise şunu fısıldar:
Cephede kaybedilen şey sadece hayat değil, inançtır.
Ve Catch-22 sorar:
Ya savaşın kendisi bir akıl hastalığıysa?
Belki de bu yüzden savaş, en çok yazıda devam eder. Çünkü kâğıt, bitmeyen şeyleri taşımak için vardır.
“Savaş biter ama insanın içi bitmez”